 |
| Een greep uit de werken ... van mezelf, de dochter en andere kunstzinnige leerlingen. |
Het zit er al weer een tijdje op. De eindejaarstentoonstelling van het BKO en dus ook het schooljaar.
Wat zullen we het missen, zowel de dochter als mezelf.
We ademen beiden kunst, zoals je eerder al kon lezen. Toen we verhuisden naar dit kleine plattelandsdorp met zijn mooie vergezichten en vriendelijke mensen en verder niks ... ontdekten we een academie in de buurgemeente. 10 minuutjes met de auto, een kwartiertje met de bus.
Van zodra we ons hier geïnstalleerd hadden op 1 september 2006, zijn we op de kar gesprongen. B. had zich aangesloten bij de lagere graad en ik, aangezien ik nog werkte en niet zo veel tijd had, ben begonnen aan op de opleiding `middelbare graad - kunstinitiatie` voor volwassenen.
Je komt in deze opleiding het hele spectrum tegen van wat kunst kan zijn en hoe je er mee werkt. Tekenen, boetseren, schilderen, knutselen.
Het is hier dat mijn lesgeefster vaststelde dat ik niet zo geduldig was (allé gij) en zij stelde me voor richting digitale kunst te gaan, eens mijn opleiding achter de rug was.
Op het moment dat ik mijn eerste getuigschrift mocht ontvangen, ging evengoed het licht uit in mijn bovenkamer en is mijn leven 2 jaar on hold gezet.
Maar op een mooie dag gaat het licht dan toch terug aan. Ping.
Aangezien ik geen werk meer had, besloot ik om het nuttige aan het aangename te koppelen en ging ik voor een opleiding, waarin ik al mijn creativiteit en passie in kwijt kon, waarmee ik in de toekomst zelfstandig kon beginnen. Ik startte een voltijdse dagopleiding Interieurvormgeving. 3 volle dagen les, gecombineerd met 4 dolle dagen thuiswerken. Ik smeet me volledig. Elke opdracht ging ik verder en verder. Haalde de beste resultaten (keifier).
Na mijn eerste eigenlijke opdracht, het renoveren van een studio in de stad, voelde ik dat ik nog iets mistte. Het hele creatieve aspect in het hele ontwerpproces, bedraagt slechts 20%. De resterende tijd maak je ruzie met aannemers.
Ik dacht er nog aan om met een vriendin een zaak te starten, maar administratief raakte we er niet uit wijs en ik denk dat ik er nog niet klaar voor was. Wat ik aan deze onderneming heb overgehouden was mijn domeinnaam ; Het Droomhuis. Ik heb hem maar bewaard. Het Droomhuis laat je dromen over huizen, en interieurs, maar evengoed over sprookjesachtige kaartjes en kunstzinnige portretten. Kortom in Het Droomhuis is alles mogelijk.
2 jaar geleden begaf ik me terug richting BKO. Ik had mijn zinnen gezet op de opleiding schilderkunst. Als kind zag ik mezelf, in toekomstige visioenen, altijd als de kunstenares met schildersezel ... en een knappe artistieke metgezel met lange wapperende manen ... (het is een beetje anders uitgedraaid : rationele wetenschapper met relatief weinig haar op dit moment.)
Tijdens de opendeurdagen passeerde ik rakelings lans de afdeling Toegepaste Grafiek. En het klopte. Na een heel jaar lang gejongleerd te hebben met Autocad en Sketchup, vond ik het logisch om in de digitale wereld te blijven. Ik ben mijn computer.
Een gesprekje met de leerkracht deed me ontdekken dat er nog 5 beschikbare plaatsen waren voor het nieuwe schooljaar. 2 minuten later was ik officieel ingeschreven. Nadenken zou ik later wel doen.
Ik heb het me geen moment beklaagd. Integendeel. Ik en mijn computer, meer is er niet nodig om gelukkig te zijn. Geen vervelende aannemers om mee te rollebollen. Enkel happy people, mensen die gaan trouwen, mensen die kindjes kopen en los daarvan blijf ik mijn eigenzinnige kunstwerken maken.
Rijk zal ik er niet van worden. Maar ik ben al rijk, in mijn hoofd. Ik mag mijn dag vullen met leuke dingen.
De passie voor de interieurvormgeving blijft ook bestaan. Af en toe help ik mensen en sta ze bij met deco-en kleuradvies. En om de haverklap tover ik een nieuw crea-idee uit mijn hoed om hier thuis uit te proberen.
Op het BKO zijn we nog lang niet uitgezongen.
Maar op een mooie dag gaat het licht dan toch terug aan. Ping.
Aangezien ik geen werk meer had, besloot ik om het nuttige aan het aangename te koppelen en ging ik voor een opleiding, waarin ik al mijn creativiteit en passie in kwijt kon, waarmee ik in de toekomst zelfstandig kon beginnen. Ik startte een voltijdse dagopleiding Interieurvormgeving. 3 volle dagen les, gecombineerd met 4 dolle dagen thuiswerken. Ik smeet me volledig. Elke opdracht ging ik verder en verder. Haalde de beste resultaten (keifier).
Na mijn eerste eigenlijke opdracht, het renoveren van een studio in de stad, voelde ik dat ik nog iets mistte. Het hele creatieve aspect in het hele ontwerpproces, bedraagt slechts 20%. De resterende tijd maak je ruzie met aannemers.
Ik dacht er nog aan om met een vriendin een zaak te starten, maar administratief raakte we er niet uit wijs en ik denk dat ik er nog niet klaar voor was. Wat ik aan deze onderneming heb overgehouden was mijn domeinnaam ; Het Droomhuis. Ik heb hem maar bewaard. Het Droomhuis laat je dromen over huizen, en interieurs, maar evengoed over sprookjesachtige kaartjes en kunstzinnige portretten. Kortom in Het Droomhuis is alles mogelijk.
2 jaar geleden begaf ik me terug richting BKO. Ik had mijn zinnen gezet op de opleiding schilderkunst. Als kind zag ik mezelf, in toekomstige visioenen, altijd als de kunstenares met schildersezel ... en een knappe artistieke metgezel met lange wapperende manen ... (het is een beetje anders uitgedraaid : rationele wetenschapper met relatief weinig haar op dit moment.)
Tijdens de opendeurdagen passeerde ik rakelings lans de afdeling Toegepaste Grafiek. En het klopte. Na een heel jaar lang gejongleerd te hebben met Autocad en Sketchup, vond ik het logisch om in de digitale wereld te blijven. Ik ben mijn computer.
Een gesprekje met de leerkracht deed me ontdekken dat er nog 5 beschikbare plaatsen waren voor het nieuwe schooljaar. 2 minuten later was ik officieel ingeschreven. Nadenken zou ik later wel doen.
Ik heb het me geen moment beklaagd. Integendeel. Ik en mijn computer, meer is er niet nodig om gelukkig te zijn. Geen vervelende aannemers om mee te rollebollen. Enkel happy people, mensen die gaan trouwen, mensen die kindjes kopen en los daarvan blijf ik mijn eigenzinnige kunstwerken maken.
Rijk zal ik er niet van worden. Maar ik ben al rijk, in mijn hoofd. Ik mag mijn dag vullen met leuke dingen.
De passie voor de interieurvormgeving blijft ook bestaan. Af en toe help ik mensen en sta ze bij met deco-en kleuradvies. En om de haverklap tover ik een nieuw crea-idee uit mijn hoed om hier thuis uit te proberen.
Op het BKO zijn we nog lang niet uitgezongen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten