Stofjes verknipt. Dju.

Ik had er terug zin in ... in rokjes naaien.
Vorige zomer ben ik er volle moed aan begonnen en heb met veel kunst en vliegwerk enkele rokjes in elkaar geflanst. Waarvoor dank aan ons mama, die perfect kan naaien, en met behulp van het boek `Allemaal Rokjes`.
Alleen heeft de combinatie van chaotische verstrooide madamme, een naaimachine zonder handleiding en moeilijk hanteerbare stoffen, meermaals voor vuurwerk gezorgd. De avonden dat ik vloekend over mijn machine gebogen zat, ze zijn ontelbaar. De keren dat ik tevergeefs probeerde de draad door het oog van de naald te duwen ... ik heb meerdere keren op de scherpe blik van de kinderen gerekend om me uit de nood te helpen.
En zo heb ik er tegen de winter de brui aan gegeven. Naaien was niets voor mij.

Maar nu de zomer in de lucht hangt, begint het terug te kriebelen. Zeker omdat de rokjes lonken. En van die simpele A-lijn rokjes zijn moeilijk te vinden. Bovendien heb ik een zeer bizarre smaak op vlak van stofkeuze en prints.
Viel ik gisteren op een leuke site : www.bambiblauw.be. Voor ik het wist had ik twee te gekke stofjes besteld.
Nog beter : vandaag zaten ze al in de brievenbus. Wat een service !!!

Dus, tussen de soep en pattatten door, ben ik beginnen knippen. Bezint, eer ge begint, zeggen ze dan.  En na 10 minuten kreeg ik in het vizier dat ik mijn stof alweer had verknipt. Geen rokje voor mij ... met een beetje geluk zit er nog een kussensloop in.

Ben ik even vergeten te zeggen dat ik op dit eigenste ogenblik geveld ben door een plaatselijke concentratie van agressieve berkenpollen ; benauwd, snotneus en uitpuilende ogen, echt een klote gevoel.
Is het een excuus ? Weet het niet. Heb keiveel spijt.

Ik ben zo verstrooid dat ik mezelf niet meer vertrouw ... ik kan toch niet elke keer naar ons mama hollen als er een lapje moet geknipt worden.

Maar ik geef niet op, als ik me weer wat beter voel, smijt ik me op lapje nummer twee. Spannend.

En hier mijn bizarre stofkeuze
kleurrijke vogeltjes op een bedje van gras

En deze christelijk geïnspireerde stof
heb ik verknipt. Amen.

One night in Bankok

We gaan naar Bangkok.

Veel was er niet voor nodig : een draaldag vol regen, enkele chagrijnige opmerkingen links en rechts, en een Krisje die boven de strijkplank het gemis naar haar droomstad probeerde te onderdrukken. Even een telefoontje naar de echtgenoot ... of we effe naar Thailand wilden gaan. Vioolklanken en engelengezang bij het ventje ... en tegen de avond hadden we, ja, weer zeer impulsief, de reis geboekt.

Of laat ik het anders zeggen, we gaan naar de place to be ... de plaats waar we het allerliefste vertoeven op deze wereld.
Ik kan niet de juiste woorden vinden waarom Thailand voor ons zo`n geweldig land is. Je moet het ervaren, het land beleven.
Door rebelse boeren in Mexico hebben we onze huwelijksreisplannen in 1994 moeten bijstellen en kwam Thailand als tweede keus uit de toverhoed. Gelukkig. Zowel ik, als de echtgenoot, werden verliefd op dit prachtige land met zijn lieve mensen. Beiden zijn we sindsdien blijven dromen en zijn we gestart met het maken van plannen. Als de echtgenoot 49 wordt, vertrekken we. Op dat moment krijgt hij een reisvisum, dat we kunnen verlengen met een permanent visum. En de rest van het gezin profiteert dan mee van zijn status.
Van zodra we konden, hebben we ook de kids laten kennismaken met de Thai, de cultuur, het boedhisme en de massages. De zoon was een miniventje van 8, met lange blonde lokken, toen hij voor het eerst werd overgeleverd aan Thaise locals. Alsof Boedha in hoogst eigen persoon was nedergedaald voor die mensen. Ons blond ventje was een kleine god in het land van de glimlach.
Hillarische momenten die ons de rest van ons leven zullen bijblijven ; mama, papa, B. en N. op een matje, op een rijtje, genietend van al dat bruut geweld, dat een Thaise massage toch is. Tussen het gekneed door leerden wij enkele woordjes Thais en leerden de Thai weer wat engels bij.

We hebben na onze huwelijksreis het land blijven doorkruisen, van Noord naar Zuid en elke keer weer komen we uit in die grote wereldstad Bangkok.
Voor vele mensen is het een grote stinkstad, met dag en nacht een drukte van jewelste, een stad die niet slaapt.
Voor mij is het een kaleidoscoop aan kleuren en geuren, honderden blingblingtempels, waar je tot rust komt. Fantastische plaatselijke marktjes, waar je met een 10-euro-biljet al heel ver komt en overal die lieve, lachende mensen. Die puurheid in deze grote `stinkende`stad. En dus gaan we elke keer, als we de kans krijgen om Thailand te bezoeken, steevast langs Bangkok.

We blijven dromen en met deze reis komen we weer een beetje dichter bij ons doel.

Rose Wisdom van Rituals

En hier is ze dan, mijn herwerkte theeverpakking. Met een beetje fantasie is het nu een kimono.

Mijn crazy pinkie atelier !

Welkom op mijn werkplek, de plaats in huis waar ik de grootste tijd van de dag doorbreng.
De kleuren zijn fuchsia en helder en staan in schril contrast met de rest van het huis, waar de muren bruin, grijs en taupe zijn.
In mijn bureautje, op de mezzanine, onder het dak, leef ik in mijn eigen knettergekke wereld van bloemekes, vogeltjes en Flowkes. De ene keer is het een interieurvormgevingskantoortje, de volgende keer worden er grafische kaartjes ontworpen, nog een andere keer komt de naaimachine tevoorschijn en worden er rokjes genaaid, ... tegenwoordig wordt er veel geblogd aan mijn computerje.

Ik kan het iedereen aanbevelen, zo`n eigen ruimte. Alles mag hier. Er ligt een berg rommel ... als ik iets moet vinden, ga ik met mijn ingebouwd kompas op zoek in de chaos. Het is een georganiseerde chaos van boeken, facturen, reisdocumenten, moodboards, een vloer vol punaises (vorige week is de pot van tafel gekegeld) en twee langharige katten. Alsof ik op een roze wolk verblijf.

In de zomer is het hier te warm en blaast er een ouderwetse ventilator. In de winter is het te koud en heb ik op `t einde van de dag een koude neus en koude vingers (alles wat uitsteekt ...). Ik heb begin van `t jaar het hele huis platgelegd door een extra elektrisch vuurtje aan te sluiten op mijn toen al overbelastte netwerk hierboven ... (en getrouwd zijn met een burgerlijk ingenieur, specialisatie electriciteit, jaja).
Enfin, alles is zo wat gecrashed, documenten op de computer, externe harde schijf, ... het gaf vuurwerk.
Was er niet goed van.

Kus xxx

Echtgenoot vraagt wanneer die bananenschil mag
in de vuilbak gegooid worden.
Maar ventje toch, dat is kunst.
Ik moet ze nog op de scanner gooien.

Om zot te doen activeer ik soms mijn Gossip Birds.
Ze herhalen gesprekken die lopende zijn. Te gek.

Op een baaldag zet ik mijn vriend de kabouter voor het raam.

In deze Stepsjurk hoop ik van de zomter
terug in te kunnen.

Een Flowfan, een Happinezfan, een Changefan ...

Het mooiste moment van de dag ...

Ik ben in alle vroegte dochterlief gaan droppen in de stad voor een schoolreisje naar Parijs.
Wat ben ik jaloers op haar. Bijna 16 is ze nu, een prachtige jonge dame met de twee voetjes op de grond. Heel kunstzinnig en boekenlover. Dezelfde ontembare krullen als haar mama.

De wekker ging af om 5 uur. Veel te vroeg, vooral na een nacht van woelen en surrealistische dromen (wat deed ik in godsnaam in Japan ?).
B. wakker gemaakt. Onderweg in het pietendonker, we wilden vooral de echtgenoot en de broer niet wakker maken, over een poes gestruikeld, die het nodig vond een haarbal te katapulteren. Alsof ik door een mijnenveld moest, mezelf behoedend voor niet-zichtbare kattenkots.

B. nam er alle tijd voor. Typisch, dat kind kent geen stress.
Ik plande alvast mijn autootje buiten te rijden en een oplossing te bedenken hoe we die grote Kiplingzak in die kleine Mini-cabrio (zonder koffer) gingen wefmoffelen.

En toen overviel me opeens die wereldse schoonheid; het moment dat de sterren nog schemeren aan de hemel, de zon nog aan de horizon hangt te bengelen, maar haar licht dat stilletjes doorpriemt, dat frisse gevoel van dauw en luchtkristallen en vooral dat hele mooie, pure gefluit van vogeltjes ... dat moment dat mensen zich nog nestelen in hun bedjes, dat moment dat vogels de koning te rijk zijn. Heel even hebben ze geen last van mensen en hun bijhorend lawaai. Zo intens.

Komt B. naar buiten, als een fijne Parisienne, klaar om de wereldstad in te duiken ... en voor we het weten staan we beiden met onze neus naar de lucht te turen en samen te genieten van dat miraculeuze moment, zo rond half zes in de ochtend. Gelukkig kunnen beide kids de kronkel volgen in de hersenen van de mama en heb ik ze geleerd de wereld en vooral de natuur als iets unieks te zien. Blij dat ze respect hebben voor alle levende wezens ...

B. is ondertussen mooi afgeleverd en zit nu op de bus richting Parijs. Hopelijk heeft ze de tijd van haar leven.

Amuseer je !

Mijn lieve dochter, in Thaise kleding,
foto genomen in Bangkok en door mezelf bewerkt.

Ik weel wat meer mama zijn ...

Gisteren kwam alweer een berichtje binnen dat de les Dreamweaver van vandaag niet kon doorgaan wegens ziekte van de leraar. Ik had de hele dag aangevoeld in mijn kleine teen dat het er zat aan te komen. Waarom ik al die dingen aanvoel, ik weet het niet. Vaak is het creepy, soms moet ik er om glimlachen dat mijn voorgevoel me niet in de steek laat.
Dus hoe voelde ik me ? Een beetje `angry`, want ik vind dat het engagement van beide partijen moet komen en dat de school maar wat harder haar best doen om een oplossing te zoeken.
Een tweede gedachte die bij me opkwam was er eentje van ongerustheid ... een les, vol met gedreven personen, die voor een derde keer wordt gecanceld wegens ziekte van de leraar ... dat klinkt niet goed, zeg nu zelf. Ook hier krijg ik allerlei doembeelden en ik hoop van harte dat er niets van aan is. Al mijn positieve energie stuur ik richting leraar.
Een laatste gevoel en misschien wel het belangrijkste, was dat van opluchting ... ik heb me de laatste jaren suf gestudeerd en ik begin te denken dat het nu even mag stoppen. Ik zag en zie dat het leven hier door huis raast ... en de mama die de hele tijd achter de computer zit.
De tuin schreeuwt om aandacht, de kasten dienen geswitched te worden, de ramen moeten gepoetst, ik wil weer rokjes naaien en taarten bakken ... en vooral ik wil er van genieten deze keer.

Dus heb ik deze voormiddag veel inspiratie opgedaan op de kunstacademie, me verdiept in mijn `theeverpakking` en me blij gemaakt om zo veel tijd dat ik deze namiddag kon spenderen aan het uitwerken van mijn thee-kimono. (Het resultaat volgt later wel.) En nu heb ik een fijn drieluik, oef ! Ben superblij.

Straks sluit ik mijn twee tienermonsters in de armen en geniet van het mama-zijn.
Net zoals gisterenavond, ... we zaten gezellig TV te kijken en voor ik het wist zat ik samen met de dochter en de zoon onder een knuffeldekentje ... we zaten met zijn drieën op een halve vierkante meter zetel. Zalig !

Dus nu efkes niets en genieten van mijn `rijkdom`.

Kus aan mijn kabouters.

Een beetje te vroeg ... verjaardagskaartje voor broer

We hebben de smaak te pakken.
Aangezien broer al bij op het jubileumkaartje stond voor ma en pa, was de stap snel gezet.
De taart is gebleven, net als de seventies-foto van ons ventje.
Nog toe te voegen : dots en stripes, een blote madame en wat pluimekes.
Ik weet het, ik ben wat vroeg, maar alvast een Gelukkige Vogeltjesdag aan mijn broer gewenst.

Kus Kus Kus

De shopping mand van Mamzel

Ik heb onlangs een leuke shoppingmand gekocht op een koopnamiddag bij D.
Ze verkocht er allerhande leuke hebbedingetjes van het merk Mamzel.
Ik ging alweer voor de pinkieversie van een shoppingmandje en installeerde de mand in mijn pinkie ateliertje en ik begon, zoals heel Vlaanderen, te wachten op zon.
Maar die kwam maar niet. En zeg nu zelf, gaan shoppen met een rieten mandje en sneeuwboots ... het is geen gezicht.

De weken zijn ondertussen voorbij gegaan en de Mamzelmand kreeg een nieuwe bestemming ...

Een Mamzelmandje voor Rafke.

Theezakjes worden dames !

Een creatieve morgen !

Een eerste probeersel om een verpakking eens anders te benaderen.
Ik heb de theezakjes gekneed en verwerkt tot echte, geheimzinnige madammen.
Wordt vervolgd.

Spring is in the air !

Genieten van de eerste bloemetjes in de tuin ... bloemtjes die een turboboost hebben gekregen sinds zondag.
Zaterdag was het perkje nog een dorre steppeaanblik, vandaag schittert de lente in al haar eenvoud, in haar mooiste kleuren. Was alles maar zo magisch als de wondere natuur.

Genieten van mijn `blingbling, roze hebbeding` dat werd opgehaald bij de krantenboer. Thuisgekomen, me `ge-zen-d`, want ik wou dat ene moment niet aan me laten voorbij gaan. Rustig tasje koffie gezet, mezelf beloond met een chocolaatje voor zo veel geduld en dan met veel precisie de doos geopend ... ja, de zin was er om het papieren gedrocht te verscheuren met mijn tanden ... en daar was ze, wachtend op haar nieuwe vriendin. Onschuldig verpakt in een extra linnen zakje, zoals de echte.
En nu mag ze gerodeerd worden. Jihaa !

Genieten omdat de was op de wasdraad hangt te drogen. De wind die speels door al dat katoen blaast. Zalig.


Onze eerste bloemekes :

Beestenboel

Aangezien mijn les Chinees (lees Dreamweaver) alweer werd gecanceld, ik moet mijn geld terugvragen ..., schept dit ruimte om andere dingen te doen deze namiddag. Dus laat ik je kennismaken met 2 van mijn 4 kinderen. Ik zal straks wel strijken en wassen ...

Mag ik je voorstellen aan Rafaël Boaz de Biribiduri en Chanel Vicky d`Hopefully. Een mond vol voor twee Heilige Birmaantjes, die als een schaduw aan mezelf vastzitten.
Ik kan me geen leven meer voorstellen zonder mijn harige tweeling. Waar ik ben, zijn zij ook. Onvoorwaardelijke liefde in het kwadraat. Zo`n pure liefde van geven en nemen. Alleen als het harenballen regent is de liefde iets minder of als de echtgenoot zijn kostuums er uit zien als donzige knuffeldekens. Niet echt opportuun in een zakelijke omgeving.

Ik kan het iedereen aanbevelen, zo`n heilig Birmaantje. Ze zijn sowieso natuurlijke schoonheden, hebben prachtige blauwe ogen, zijn zeer aanhankelijk en heb ik even geluk, ze eigenen zich zelf een baasje toe. En dat ben ik dus, hun beste maatje. Het woord `baasje` is niet echt de juiste woordkeuze; ik geloof in een algehele liefde waar dieren en mensen elkaar tegemoetkomen en bovendien heb ik als vrijgevochten Aquiarius Wonder Woman last met hiërarchie. In het verleden gaf dat alleen maar vonken, als ik tegen mijn wil in mijn oversten op de werkvloer moest respecteren.
No way ! Maar we wijken af.

Hier zie je mijn schatjes op de plaats waar ze het liefste zijn, in ons Krisje haar bureautje. Nelleke, de Queen herself, op de troon en Raf, de Pasha, in zijn wiegje. Beide op grijpafstand van mezelf. Knuffel.

Verslaafd aan handtassen !

Ik heb het afgelopen weekend 3 keer voor de vitrine van Essentiel in Nieuwpoort gestaan. In twijfel, in dubio en vooral zeer hard kwijlend bij zo veel blingbling. Daar stond ze dan; de handtas van mijn dromen, zij het dan van mijn tijdelijke dagdroom. Want handtassen komen en gaan in bosjes in mijn leven.
Ik zou me deze keer niet impulsief en met veel te hoge hartslag overgeven aan mijn naïeve verslaving. Ik koos om doordacht te werk te gaan en er een nachtje over te slapen en nog een nachtje ...
Toen ik een allerlaatste keer het godendom betrad om me een allerlaatste keer ervan te overtuigen dat deze handtas perfect zou passen bij mijn nieuwe sandaaltjes, ging ik ervoor. Alleen ... ik was niet alleen ; in het gezelschap van 2 mannen, 1 bff en vier kids, sloeg de chaos toe en had opeens iedereen zijn mening. Het euforische gevoel maakte plaats voor paniek en ik besloot moedig dat mijn leven er even mooi zou uitzien zonder dit roze hebbeding.
We stonden met zijn allen aan de grond genageld ... maar ons Krisje had beslist : geen handtas.
Thuisgekomen opende ik mijn mails en mijn facebook .... komt daar toch niet een pracht van een foto me tegemoet : de blingbling handtas van Essentiel, met 10 euro korting.
Ik ben dan maar gezwicht voor zo veel schoonheid !

Met dank aan mijn beschermengel, die me op het juiste pad heeft gezet !

En hier is ze dan :

Nieuwpoort

Lekker gaan uitwaaien in Nieuwpoort !

We hadden een hotelletje geboekt in Nieuwpoort. De bedoeling van onze tweedaagse was vooral `zonnen`, dat was toch de opzet begin januari.
De weergoden hebben er anders over beslist. Getooid met muts en handschoenen zijn we de golven tegemoet gestapt, niet in bikini. Maar de fun was even groot en nadien hadden we het gevoel dat onze hersencellen `gewashed` waren.

Hier een bewerkte foto van een authentieke garnaalvisser.

Jubileumkaartje

Mama en papa zijn 50 jaar getrouwd !

Hier heb ik een uitnodiging gemaakt voor het feest to be ...

Vintage style !

Nieuwe Canon !

Joepie !

Ik ben de gelukkige eigenaar geworden van een gloednieuwe Canon camera. Jeehaa ! Met waanzinnige korting, maar liefst 21%, waarvoor dank Makro. Bovendien werd ook de sd-kaart vergeten te scannen aan de kassa ... waarvoor dank Makro.
Ons oude Canon machientje, de Eos 350 D, was opeens te vintage. Hij heeft al die jaren prima werk geleverd en was er op elk moment in ons leven, of toch de afgelopen tien jaar, altijd bij. Van Thailand, over Indonesië, van de kinderen op het potje, tot de voetbalmatchen op Anderlecht.
Ineens kriebelde het voor nieuw en `beter` en toen ging het snel. Hop naar de winkel, hop in het karretje en hop experimenteren geblazen. Leve de impulsiviteit.
En gelukkig zijn er mijn twee poezen nog, Rafke en Nelleke, die op elk moment van de dag klaar staan om geshoot te worden, al dan niet in de volle overtuiging ...


Ik hoop in september een cursus te kunnen volgen in de technische aspecten van de fotografie. Ik maak al jaren foto`s vanuit mijn buikgevoel en vanuit stylistisch oogpunt. Misschien kan ik er nu nog wat meer uithalen. Bovendien ben ik ook student `toegepaste en vrije grafiek`aan de academie, wat wil zeggen, dat ik dagelijks werk met Photoshop (ben echt verslaafd) en is het beter te kunnen starten met mooie, zuivere basisfoto`s, waar ik de rechten op heb.

Momenteel volg ik ook nog een opleiding Dreamweaver. Ik heb net moeten vaststellen dat twee weken paasvakantie nefast zijn voor mijn grijze hersenmassa, want `divs`en `ids` lijken ineens chinees te zijn geworden. Dat wordt nog blazen om bij te geraken tegen dinsdag.

En ondertussen is er ook `Het Droomhuis`dat ik probeer op te starten. Heel mini en klein en vooral op het gemakske. Dus bestellingen voor kaartjes en uitnodigingen ... altijd welkom.

Toedeloe xxx

Cultuur !

Wat een week !
Met temperaturen  rond het vriespunt zijn we de afgelopen week Brussel ingetrokken. Op zoek naar lopende expo`s.
En we hebben ze gevonden : een eerste expo was er in het Beursgebouw en ging over Leonardo Da Vinci.
Niet alleen een genie, maar ook een veggie en een homo en een pacifist .. zucht. We hebben er 3 uur over gedaan om onze ogen de kost te geven. Zo vele indrukken ! Zo ingenieus.
Vrijdag zijn we naar het Museum voor Schone Kunsten getrokken en hebben ons onderdompeld in de wereld van Kandinsky. De tentoonstelling was gericht op zijn korte Russische periode. We konden ons helemaal inleven, aangezien het buiten net niet vroor en het binnen al helemaal niet warm was. Een beetje een tegenvaller.
In de namiddag hebben we ons verplaatst naar de ING-bank en zijn we de wondere wereld van Yves Saint Laurent ingedoken. Wauw ... echt een visionair !
Jammer dat we nergens foto`s mochten nemen. Maar ons brein is weer gevoed en we kunnen weer broeden ...

Toedeloe

xxxx
www.expo-davinci.be
www.expo-kandinsky.be
www.ing.be/art

En dit zijn de kaartjes !
Weer heel wat inspiratie opgedaan !