Wat ben ik jaloers op haar. Bijna 16 is ze nu, een prachtige jonge dame met de twee voetjes op de grond. Heel kunstzinnig en boekenlover. Dezelfde ontembare krullen als haar mama.
De wekker ging af om 5 uur. Veel te vroeg, vooral na een nacht van woelen en surrealistische dromen (wat deed ik in godsnaam in Japan ?).
B. wakker gemaakt. Onderweg in het pietendonker, we wilden vooral de echtgenoot en de broer niet wakker maken, over een poes gestruikeld, die het nodig vond een haarbal te katapulteren. Alsof ik door een mijnenveld moest, mezelf behoedend voor niet-zichtbare kattenkots.
B. nam er alle tijd voor. Typisch, dat kind kent geen stress.
Ik plande alvast mijn autootje buiten te rijden en een oplossing te bedenken hoe we die grote Kiplingzak in die kleine Mini-cabrio (zonder koffer) gingen wefmoffelen.
En toen overviel me opeens die wereldse schoonheid; het moment dat de sterren nog schemeren aan de hemel, de zon nog aan de horizon hangt te bengelen, maar haar licht dat stilletjes doorpriemt, dat frisse gevoel van dauw en luchtkristallen en vooral dat hele mooie, pure gefluit van vogeltjes ... dat moment dat mensen zich nog nestelen in hun bedjes, dat moment dat vogels de koning te rijk zijn. Heel even hebben ze geen last van mensen en hun bijhorend lawaai. Zo intens.
Komt B. naar buiten, als een fijne Parisienne, klaar om de wereldstad in te duiken ... en voor we het weten staan we beiden met onze neus naar de lucht te turen en samen te genieten van dat miraculeuze moment, zo rond half zes in de ochtend. Gelukkig kunnen beide kids de kronkel volgen in de hersenen van de mama en heb ik ze geleerd de wereld en vooral de natuur als iets unieks te zien. Blij dat ze respect hebben voor alle levende wezens ...
B. is ondertussen mooi afgeleverd en zit nu op de bus richting Parijs. Hopelijk heeft ze de tijd van haar leven.
Amuseer je !
 |
| Mijn lieve dochter, in Thaise kleding, foto genomen in Bangkok en door mezelf bewerkt. |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten