maandag 29 april 2013

One night in Bankok

We gaan naar Bangkok.

Veel was er niet voor nodig : een draaldag vol regen, enkele chagrijnige opmerkingen links en rechts, en een Krisje die boven de strijkplank het gemis naar haar droomstad probeerde te onderdrukken. Even een telefoontje naar de echtgenoot ... of we effe naar Thailand wilden gaan. Vioolklanken en engelengezang bij het ventje ... en tegen de avond hadden we, ja, weer zeer impulsief, de reis geboekt.

Of laat ik het anders zeggen, we gaan naar de place to be ... de plaats waar we het allerliefste vertoeven op deze wereld.
Ik kan niet de juiste woorden vinden waarom Thailand voor ons zo`n geweldig land is. Je moet het ervaren, het land beleven.
Door rebelse boeren in Mexico hebben we onze huwelijksreisplannen in 1994 moeten bijstellen en kwam Thailand als tweede keus uit de toverhoed. Gelukkig. Zowel ik, als de echtgenoot, werden verliefd op dit prachtige land met zijn lieve mensen. Beiden zijn we sindsdien blijven dromen en zijn we gestart met het maken van plannen. Als de echtgenoot 49 wordt, vertrekken we. Op dat moment krijgt hij een reisvisum, dat we kunnen verlengen met een permanent visum. En de rest van het gezin profiteert dan mee van zijn status.
Van zodra we konden, hebben we ook de kids laten kennismaken met de Thai, de cultuur, het boedhisme en de massages. De zoon was een miniventje van 8, met lange blonde lokken, toen hij voor het eerst werd overgeleverd aan Thaise locals. Alsof Boedha in hoogst eigen persoon was nedergedaald voor die mensen. Ons blond ventje was een kleine god in het land van de glimlach.
Hillarische momenten die ons de rest van ons leven zullen bijblijven ; mama, papa, B. en N. op een matje, op een rijtje, genietend van al dat bruut geweld, dat een Thaise massage toch is. Tussen het gekneed door leerden wij enkele woordjes Thais en leerden de Thai weer wat engels bij.

We hebben na onze huwelijksreis het land blijven doorkruisen, van Noord naar Zuid en elke keer weer komen we uit in die grote wereldstad Bangkok.
Voor vele mensen is het een grote stinkstad, met dag en nacht een drukte van jewelste, een stad die niet slaapt.
Voor mij is het een kaleidoscoop aan kleuren en geuren, honderden blingblingtempels, waar je tot rust komt. Fantastische plaatselijke marktjes, waar je met een 10-euro-biljet al heel ver komt en overal die lieve, lachende mensen. Die puurheid in deze grote `stinkende`stad. En dus gaan we elke keer, als we de kans krijgen om Thailand te bezoeken, steevast langs Bangkok.

We blijven dromen en met deze reis komen we weer een beetje dichter bij ons doel.











Geen opmerkingen:

Een reactie posten