Van vampierendochters die van hun stokje draaien tot beha`s van Marlies Dekkers.

Ze was dus jarig op maandag, die mooie dochter van me.

Op zondag hadden we nog samen haar verhaaltje gelezen. Ik heb graag de goedkeuring, als ik over andere mensen schrijf.

We hebben geschaterd van het lachen. We waren allebei een beetje van slag bij de opsomming van al haar verstrooidheden mèt gevolg. Bij het schrijven bleven maar voorvallen binnenkomen ... ik heb er zelfs een paar ongemoeid gelaten, omdat ze te pijnlijk waren voor publicatie. Haha ... toch ?

Naar het einde toe zaten we samen te snotteren en hebben we elkaar eens goed geknuffeld. Blij om de liefde en het respect tussen ons beiden.

Op maandag morgen voelde ik hoe de zonnewende eraan kwam. Mijn bioritme is rap van zijn melk en de minste lichtstraal is genoeg om wakker te worden en niet meer te kunnen inslapen.

Dus, om 4 uur in de morgen opgestaan, haan verwelkomd, kopje koffie gedronken met de haan, naar een heruitzending van het Nieuws gekeken, op de PC wat getokkeld ...

Ik vroeg me vertwijfeld af waarom ik daar weer zo vroeg zat te koekeloeren, getuige daarvan mijn nachtelijke kreet op facebook.

Het had zijn reden.

Om 20 na 6 gaat bij de dochter de wekker af. Ze wipt dan onmiddellijk uit haar bed. Om 21 na 6 staat ze in de keuken. Helemaal niet zoals de moeder, dus.

Zo ook op maandagmorgen. Ze staat aan het aanrecht om een glaasje water te nemen, zegt ik voel me zo duizelig, waarop ze begint te beven en door haar benen zakt.

Daarom was ik zo vroeg wakker ! Normaal is zij als eerste in de keuken. Nu stond ik achter haar, klaar om haar op te vangen en elegant op de vloer te leggen. Dank aan onze beide engelbewaarders.

Het was verschieten. Een kleurloos hoopje prinses op de koude keukenvloer. Letterlijk weg van de wereld. Wit.

Ze is bijgekomen, wist niet wat ze daar lag te doen.

We hebben haar volgestoken met zout en suiker. Ze was snel terug de oude. We hebben haar eigenhandig naar de school in de stad gebracht, want ze had examen Wiskunde te geselen.
Fuck !

Een verjaardag die we nooit meer zullen vergeten.

De blog over de boobies heeft heel wat temperamentvolle madammen wakker geschud. Zo`n leuke reacties die binnenkwamen en heel veel tips ook. Dus, volgende week gaan we al die tips is eigenhandig uitzoeken.

Op vrijdag ben ik gaan shoppen in Maastricht met mijn lieve nicht.

Wat een stad is dat toch ! Ja, daar is ze weer, bevooroordeeld als het over onze Noorderburen gaat.

Het was er markt en ik heb vastgesteld dat de kraampjes van het Stoffenspektakel, waar we altijd maanden moeten op wachten, tot ze onze streek nog eens aandoen ... al die kraampjes staan elke week in Maastricht. Het walhala voor de stoffenlover.

Ik die mezelf beloofd had, niet meer te naaien, ben stoned als wat in de stoffen gevlogen en heb me mooie gebloemde tricotstofjes laten verkopen. Mijn nicht heeft beloofd me te helpen bij het ineenzetten van al die jurkjes, zodat ik ze weer niet verknip, nog voor de naaimachine in de buurt is gekomen. Ha.

Als kers op de taart hebben we onze shoppingtrip beëindigd in het boudoir van Marlies Dekkers.

Ik had een duwtje nodig om me met mijn tweeling aan te melden bij de winkeldame. Of u ook iets heeft in mijn maat, mevrouw ?

Maar natuurlijk ! Klonk het fluwelig in mijn oren. Voor ik het wist zat ik in een pashokje met de winkeldame en herhaalde ze elke keer weer Mag ik zo vrij zijn ? waarop ze heel gezwind met haar handen mijn tweeling fatsoeneerde in een Marlies-Dekkers-juweel. 

Ik was verkocht, net als de twee (veel te dure) beha`s. Dat krijg je van al die frustraties.

En ja, ik heb geïnformeerd naar bikini`s. En ja, ze had er.

Het modelletje dat me toelachte, kostte net geen 210 euro. Da`s er iets over ... over mijn budget.

Fijne week allemaal.

Deze lieve mensen hebben er voor gekozen om te huwen op de zonnewende.
Ik wil hen in de bloemekes zetten omdat ze de aller-eersten waren,
die het aandurfden om met mij en Het Droomhuis in zee te gaan

Dikke proficiat aan een zeer mooi koppel.