Het geluk een beetje vasthouden ...

Wat een mooie week is het geweest.

Ik zei het vanmorgen nog tegen de dochter ... op dit eigenste ogenblik ben ik zo waanzinnig gelukkig, dat ik o zo bang ben het stante pede dreig te verliezen. Er kan zo veel misgaan, met mezelf, de kinderen of de echtgenoot, of de adoptiemonsters, Nel en Raf.

Van zodra je zo`n woorden de lucht in stuurt of durft hardop te zeggen, kan je er prat op gaan dat er diezelfde dag nog iets raars gebeurt en dat je met veel drama van de trappen dondert. Alsof het universum er zich mee moeit. No happiness for you !

Vandaag zeg ik foert en schreeuw het uit over de huizen en velden : Ik ben gelukkig ! En ik daag het lot uit.

Dinsdag was zo`n fijne dag. Echtgenoot en ik vierde onze 19de huwelijksverjaardag. Vieren doen we dat niet meer uitbundig. De bewustwording dat we er voor elkaar zijn is veel intenser. Na zijn avondlijke vergadering heeft mij me alsnog uit mijn bed geplukt om een glaasje wijn te drinken en fijne herinneringen op te halen.

Op woensdag stroomde leuke reacties binnen op mijn blog over de echtgenoot en mezelf. Zo`n fijne en ontroerende mails ... mensen die me er over aanspreken. Dat heeft me zo veel plezier gedaan. En dat artikel blijft maar pieken in de statistieken. Echt hartverwarmend.

Op donderdagavond zijn we met een wagen vol vurige madammen naar Brussel getrokken. 2 Catalaanse furies en 2 Vlaamse madammen. Hilariteit alom in de wagen. De rit naar Brussel in volle spits heeft welgeteld 2 uren geduurd. Ik had echt te doen met S. de Spaanse driver.

En toen moest het zware werk nog beginnen. Er stond een opera van Mozart op het programma in de Munt, Cosi fan Tutte. 3 en een half uur italiaans gedonder ... dat kan meevallen of dat kan tegenvallen, als bijvoorbeeld de boventiteling niet zichtbaar is of als de temperatuur in de schouwburg de pan uitrijst...

Maar het was pure bekoring, pure passie, intens genieten vanaf de eerste noot die de zaal inging. In de pauze snel een glas champangne meester gemaakt en hopen dat deel twee er snel aankwam, om opnieuw in een vorm van bedwelming de opera over ons te laten walsen. Intens gelukkig toen het doek viel. Mooi !!! en dankbaar dat ik mocht deel uitmaken van zo veel schoonheid. Op de terugweg stonden we opnieuw in de file, het was middernacht en de stad had besloten de tunnels te sluiten. Chaos.

Ik had echt te doen met onze chauffeuse en heb haar op vrijdag getrakteerd met chocolaatjes van de locale en zeer gekende chocolatier van `t dorp. De doos werd alvast aangevallen door de internationale bende uitbundige dames van toegepaste grafiek. We hadden een praline verdiend, want het gevecht met de printers was officieel geopend. Er moesten cd-boekjes geprint worden. Alle mogelijke koosnamen van God en de zijne zijn in alle talen gepasseerd. We waren de wanhoop nabij. Waarom zijn printers nooit ingesteld op een vrouwvriendelijk publiek ?

Op zaterdag hebben we de lente binnengelaten in ons huis en onze harten. In de late namiddag zijn we opnieuw naar Brussel getrokken, de echtgenoot en ik en de 2 kids. Nog een last-minute shopping voor het aankomende jubileumfeest van mijn ouders. 

Gezellig iets gaan eten bij een Italiaan op de Vismarkt en nog maar eens geklonken op onze huwelijksverjaardag. En nadien door de straten geflaneerd en een ijsje gaan eten bij Haagen-Dasz. Daar kon ik het niet meer laten en heb beide tieners een dikke knuffel gegeven en gezegd hoe graag ik ze wel zag. Mamaaaaaahhhh !!!! Ik weet het, dat doe je niet.

Thuisgekomen en nog een filmke gehuurd, The Hobbit, niet echt aan mij besteed, maar ik ging mee met de flow van het moment. Alleen had ik geen rekening gehouden met Morpheus, die me onzichtbaar de klop van de hamer had bezorgd, of waren het de 2 glazen wijn van bij de Italiaan ?

Al na vijf minuten schudde de zoon me wakker en bekeek me vol ongeloof ... lig je nu al te slapen ?

Vanmorgen vroeg opgestaan en deze keer de zomer omarmd. Het wordt alsmaar beter ...

Met het ventje gaan lopen in het bos ... Start to die, les 8. En ik ben een beetje gestorven, vandaag. Gelukkig heeft echtgenoot me letterlijk over de streep getrokken. Onderweg genoten van duizenden kikkers, die me met veel gekwaak aanmoedigden. En kleine zwaantjes gezien op de vijver !!! Zo mooi.

Onderweg veel andere lopers gezien, die dan broederlijk knikken ... en ik maar doen alsof ik er net een marathon heb opzitten. Haha.

Heb allemaal een fijne week en ik deel mijn geluk met jullie.

Krisje