Joepie het einde van het schooljaar ! Joepie ...
Dit had een blogje moeten worden over onze Start to run - avonturen. Vanmorgen heb ik meer zin in een les Start to kill en met name onze zoon van 13 die me knettergek maakt.
Komt hij gisteren thuis met een rapport en een A-attest. Geslaagd op zijn manier : de fiestamanier. Je moet het maar doen een A-attest halen, terwijl je hele week bestaat uit voetballen en voetballen en naar de wedstrijden van Anderlecht gaan kijken, en nog een film meepikken, en op de playstation spelen en met de vrienden kattenkwaad uithalen en o, ja, nog is een blikje werpen op de boeken.
En af en toe is de benen in de lucht steken, zodat de mama er met de stofzuiger langs kan. Ik bedoel maar !
Hij kan zo veel beter, ligt er absoluut niet wakker van ... van wat er op zijn rapport staat. Op zich een goede ingesteldheid. No stress.
Nu had ons ventje een idee, halverwege het jaar. Ik stop met latijn en doe volgend jaar Moderne. In zijn hoofd heeft hij gedacht, nog meer Fiesta ! Wat dus absoluut niet is.
Tot gisteren ... krijgt hij toch de twijfel : mama, wat moet ik nu doen ? De beslissing moest ten laatste vanmorgen genomen zijn.
Nog intense gesprekken gevoerd met de papa en mezelf gisterenavond ... en we beslissen om alsnog bij Latijn te blijven ...
En dan : slaande deuren, verschrompelde rapporten, vliegende A-attesten, briefjes van 50 euro die ronddwarrelen, want het boekengeld moest er ook aan geloven ... IK GA GEEN LATIJN MEER DOEN.
En vanmorgen herhaalde deze film zich opnieuw. Wat fijn om mama te zijn en op de laatste dag van het schooljaar met een big smile uit je bedje te springen.
Maar we hebben niet meer toegegeven. Misschien hebben we in het verleden al te vaak toegegeven aan zijn wensen. Ik streef er naar om een zachte, lieve, luisterende, begrijpende mama te zijn, maar dat wil niet zeggen dat ik alles moet aanvaarden. En soms kan het geen kwaad om eens een beslissing voor hem te nemen.
Misschien moeten we strenger worden en de weegschaal weer in evenwicht krijgen ... boeken versus ontspanning.
Het is onze plicht als ouder hem op het goede spoor te leiden. En af en toe zal hij wat tegensputteren.
Ons ventje heeft het temperament van de mama, dus ik weet waar ik me mag aan verwachten.
En evengoed is hij vanmorgen geschrokken van zijn lieve mama, die terug brulde en evengoed ben ik geschrokken van mijn allerschattigste manneke, die zijn testosteronpiek niet bekoeld krijgt.
We wachten af en hopen dat de rust terugkeert.
Ik lees net op facebook dat er nog zo`n gevallen opduiken van niet-te-controleren-tienerjongens. Ik sta niet alleen voor hete vuren.
En ondertussen stuurt de dochter maar lieve sms-jes, wachtend op haar A-attest.
De eeuwige diplomate.
Ik check even op BOL.COM voor een-opvoeden-van-tieners-voor-dummies-boekje.
Aan alle mama`s en papa`s een dikke proficiat ! We did it !
Want achter elke baby, peuter, kleuter, kind en eigenwijze tiener staat meestal een liefhebbende, geduldige, nagelbijtende ouder. We hebben ook een A-attest verdiend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten