We schrijven oktober 1991. Ergens een fuif op het Vlaamse platte land. Ik sta wat langs de kant te keuvelen met een vriendin. Plots val ik stil. Jij passeert en even weet ik niet wat gezegd. Al snel sta ik terug met mijn beide naaldhakken op de grond en lanceer ik de gevleugelde woorden : 'Deze moet ik hebben !' en zo noteer ik wat later op de avond dit voorvalletje in mijn dierbare dagboek.
We schrijven november 1991. Opnieuw een fuif in één of andere Vlaamsche Parochiezaal. Daar sta je dan. Je van geen kwaad bewust, omringd door vrouwelijk schoon om u tegen te zeggen. Het is 3u `s nachts en de laatste slows worden ingezet. Mijn hart klopt in mijn keel. Ik durf je niet te vragen met me te dansen, bang voor afwijzing.
Broer springt ter hulp ... hoewel.
Hij beslist dat hij het in mijn plaats gaat vragen. Nog grotere vernedering. Er zit niks anders op om dan maar al mijn moed bijeen te sprokkelen en mijn droomprins te vragen of hij even met me wil dansen. Bij een duidelijke afwijzing heb ik met broer afgesproken de ruimte stante pede te verlaten om mijn wonden te gaan likken.
Maar je zegt ja en een moment later zweef ik in je armen en check meteen of je uit het juiste hout bent gesneden. Wat is jouw horoscoop ? Aangezien ik zelf een extravagant watermanwijfje ben, wil ik enkel een relatie beginnen met andere luchttekens, een kwestie van de kans op slagen te vergroten. Je snapt er niks van en draait met je oogbollen (zal je nog vaak doen)... maar antwoordt braafjes dat je een weegschaal bent. Yes ! Ik heb de lotto gewonnen !
De perfecte match !
Even later gaan de harde lichten aan, einde party, kapotte drinkbekers op de vloer en een stinkende biergeur in de lucht en we kruipen veel te snel terug naar onze holen ...
Alleen weet ik niets van jou !! Paniek. Geen telefoonnummer.
G. de weegschaal, daar moet ik het mee doen. Niet terug te vinden in de Gouden Gids. Er was nog geen Google toen.
De hele week bijt ik mijn nagels er op stuk en hoop, hoop dat jij er de volgende zaterdag weer zal zijn.
En je was er. Nadien hoorde ik van jou hetzelfde verhaal : de hele week de wanhoop nabij, want het voor jou perfecte wijfje had haar feromonen op jouw jasje achtergelaten. Jouw testosteronwaarden flipten als gek.
Zonder we het wisten hadden twee zielsverwanten elkaar ontmoet die avond en heeft de natuur alles in het werk gesteld zodat we elkaar opnieuw zouden treffen. (schoon, hè).
We hebben elkaar nooit meer losgelaten. Al na één week wisten we dat we de rest van ons leven samen wilden doorbrengen.
Op 28 mei 1994 zijn we met elkaar verbonden, geconnecteerd, onze harten één gemaakt.
De symbiose van de verwarde kunstenares en de verstrooide ingenieur. Vonken en Vuur ! Arme jij.
Vandaag zijn we 19 jaar gehuwd. Het was niet altijd de beloofde rozengeur en andere romantische toestanden, die de boekjes ons beloofden. Ik heb meer dan eens mijn denkbeeldige valiezen gemaakt.
Maar we kwamen wel in de buurt. De passie was er. In de liefde en in het ruziemaken.
Maar we kwamen wel in de buurt. De passie was er. In de liefde en in het ruziemaken.
Het geheim van onze relatie is het elkaar vrij laten.We zijn twee individuën die samen leven en elkaar niets verbieden, niets verplichten. We stimuleren elkaar. Ik zette je aan om te leren vliegen, jij stuurde me opnieuw in de boeken.
We hebben een fijne relatie, uitdagend en vernieuwend. En we zijn gezegend met 2 chaotische miniversies van onszelf.
We hopen samen oud te worden in het exotische Thailand.
Dikke kus, lieve schat !

Wat prachtig geschreven, Jij lieve prachtvrouw, jij hebt de moed gehad om je tijd anders te gaan invullen.
BeantwoordenVerwijderenJe niet laten beïnvloeden door wat anderen vinden van je ideeën, je eigen droom en
je gedacht volgen. Terwijl de meesten onder ons blijven hangen in brainstormachtige discussies
en ellenlange lijstjes opmaken met voornemens en uiteindelijk
toch doorgaan met wat we bezig zijn, heb jij het wel gedaan….en kijk,
een parel van een creatief ‘bedrijfje’ heb je gecreëerd….je ontwerpjes, de blogjes,
dat ademt Kris….dat IS Kris…proficiat!!
De naam van mijn schipke is ook voor jou van toepassing:
Contanti dabitur
Amai, daar word ik dan even stil van.
BeantwoordenVerwijderenIk heb je tekstje uitgeprint, het hangt hier te blinken op mijn bureauke. Ik probeer maar, heb het geluk dat echtgenoot me steunt en ik heb het geluk van enkele inspirerende mensen te kennen. één van deze parels is mijn Bridget Jones, jij dus.
Als ik iets geleerd heb, is het te bedanken voor mensen die enkel nemen. Op het einde van de rit merk je ook dat je rijk kan zijn met slechts een handvol pure mensen.
Als ik sta, waar ik nu sta, is het omdat ik eerst met mijn kop tegen een paal moest knallen ... was niet echt een vrije keuze. Jammer dat we eerst moeten lijden, om dan weer herboren te kunnen worden.
Blijf nog mijn hele leven lang die pure Miss Jones ! Dan blijf ik Mrs. Darcy !
PS. help me even bij de vertaling van contanti dabitur ... te lang geleden. Kus xxx
Conanti dabitur wil zeggen 'aan hem die waagt, zal gegeven worden' :-)
BeantwoordenVerwijderenben ervan overtuigd dat alles een reden heeft, voorspoed en tegenslag. Iedere keuze, iedere ontmoeting, elke relatie maar ook ieder meningsverschil, een hevige ruzie ....we leren eruit, we groeien...en dat gekruid met de nodige levenservaring die je gebruikt maakt ons een mooier mens vanbinnen. Spijtig dat weinig mensen deze weg volgen en halsstarrig weigeren te leren uit zaken die rondom hen gebeuren. En geloof me, het zijn er een pak zenne krisje :-)Maar laat ons daar vooral niet aan storen en verder doen wat we graag doen, ik kijk altijd uit naar je nieuwe blog, en binnenkort spreken we eens af?? jouw rode krullen in t'echt aanschouwen, nog steeds dezelfde jij hé Mrs Darcy :-) xxx
Da`s ook mijn visie ; alles gebeurt om een reden. Helemaal mee eens. De weg die we bewandelen, vormt ons tot wie we zijn. Het is maar hoe je de dingen aanpakt ... of niet te vergeten stil te staan bij alles wat ons overkomt.
BeantwoordenVerwijderenJammer van al die breinloze mensen, die afgeleerd hebben naar hun gevoelens te luisteren, die kortzichtig en bitter zijn geworden, zonder dat ze het zelf beseffen. Het liefst van al ga ik zo`n wezens met een grote bocht uit de weg, maar dat is niet altijd mogelijk. Ben vorige week nog furieus geworden, echt de druppel, omdat ik voelde dat onrecht zegevierde, mede door een bekrompen attitude van `volgers`. Ik vertel je het nog wel eens.
Lieve, wijze vriendin, een dikke kus en tot later. Krisje
Heb van echtgenoot een mooie ruiker bloemen gekregen, vergezeld van een fijne looklucht. En een Thais kaartje. We zaten weer op dezelfde golflengte ... Jammer dat hij op `t onverwacht nog een vergadering uit zijn mouw schudde. Dat viel tegen. Ben dan maar in mijn bed gekropen met Dan Brown en dikke Raf. Geprobeerd te slapen ... en rond middernacht kwam echtgenoot thuis. Hopla, terug mijn bed uit, glaasje wijn gaan drinken en fijn herinneringen opgehaald aan 19 jaar huwelijk. xxx
BeantwoordenVerwijderen