Dag van de stront !

Ik weet het. Niet meteen een aantrekkelijke titel.

Maar na Dag van De Klant en Veggiedag, roep ik vandaag uit tot Dag Van De Stront.

Katten en zindelijkheidstraining. Om u een breuk mee te lachen.

Dit is het schrijnende verhaal van onze gezapige, vatsige, hersenloze kater en onze met smetvrees bezoedelde, bitsige kattin en hun kattenbak. U zou er moedeloos van worden.

We hebben op die 8 jaar dat ze bij ons wonen al van alles geprobeerd en meestal ben ik de verliezende partij.

Hun kattenbak staat in de berging tegen de gemeenschappelijke muur met de slaapkamer van echtgenoot en mezelf.

In eerste instantie hadden ze elk hun eigen bak, dachten we toch. Want op `t einde van het plaskwartiertje bleek er meestal maar één bak gebruikt te zijn. We snapten er niks van.

En dus doen we niets anders dan strontjes verzamelen. Want als hare hoogheid Chanel vies is van de ongecontroleerde plasbuien van haar stiefbroer, deponeert ze als een echte rebel haar drollen voor de bak. En die stinken dan weer als hel.

Voor het gemak hebben we eens een open bak geplaatst. Jeehhh ! Toen was het hek helemaal van de dam. Met de regelmaat van de klok hoorden we een 15-bar plasstraal tegen de muur spuiten. Raf heeft het nogal moeilijk met richten, ziet u. De muur is ondertussen verzadigd, net als mijn neusbeen. Ze kunnen elk moment uit elkaar vallen. Soms staat hij als een echte fiere Vlaamse Leeuw met zijn voorpootjes op de bak en plast dan buiten de bak, met zijn neus in de richting van Waterloo.

Ik en Chanel, we worden er zot van. Zo dom.

Dus zou je denken, we plaatsen er terug een deksel op ... zonder deurtje. Want van het deurtje is onze kater bang. Maar evengoed is het voor hem een grote uitdaging en slaagt hij er in om in de bak te kruipen en met zijn poep door het deurgat te hangen en jawel, .... de berging te laten onderlopen met kattenpis.

Ze hebben ook goede weken en dan verloopt alles volgens de regels der kunst, maar de laatste tijd was het weer drolletjes rapen van onze kleine Miss België. Want om de fontein van stiefbroer op te vangen, had ik een frisgewassen handdoek met wasverzachter onder de bak gelegd en laat ze nu net high worden van Lenor Lavendelfris. Ik wil ook mijn gat wel afkuisen met Lenor Lavendelfris, natuurlijk.

Ten einde raad hebben we dit weekend de Rolls Roys der kattenbakken gekocht. Onze berging staat vol met een reusachtige plastieken mobilhome met deurtje. Ik was hun kinderlijke kuren zo beu en liet het deurtje hangen en geloofde niet in de algehele domheid van mijn katten.

Jammer, want het deurtje blijkt staatsvijand nummer één. Beide poezen bibberen uit hun vel bij het zien van zo`n grote, volautomatische poort. En ja, ik duw ze er dan in. En Chanel is er dan sneller uit als ze er werd ingepropt en verdwijnt dan boos voor de rest van de dag uit mijn zicht.

Onze Raf duw ik er met beide handen in. Plof. En dan zit hij daar, te koekeloeren. Ik kan ondertussen gerust gaan boodschappen doen, want drie uren later is hij nog geen centimeter opgeschoven. Help !

En toch geloofde ik nog in de intelligentie van mijn salonkatten. Ik vertikte het om het deurtje weg te halen.

Vanmorgen was alles nog mooi proper. We leefden op hoop.

Deze ochtend zag ik bij het wakker worden van de dag onze kleine dikke obesitaskater over straat waggelen om bij de buren in een hoopje zand zijn gevoeg te gaan doen. Hij is echt wanhopig. Want zo ver gaan ze nooit. Ze kunnen samen buiten spelen, voelen dat de blaas vol is en naar binnen rennen naar hun kattentoiletje om pipi te gaan doen. Om dan terug naar buiten te rennen. Ze zouden zichzelf nooit verlagen om in de struiken neer te hurken en te plassen  als wilde ordinaire katten ... Goe gij !

Tegen de middag rook het hele huis dus naar kattenstront. Wie het mij geflikt heeft ?

Jip of Jan ? In de hall lag een mooi hoopje te stinken en te blinken. Ik moest net niet braken, toen ik het mocht opkuisen ... ja, want toevallig ben ik vaak de opmerkzame, onnozele ziel die de drolletjes ziet liggen en mag opkuisen. De kinderen stappen er met grote passen over of doen of ze tijdelijk bevangen zijn door een blindheid. Wat had je gedacht.

En voor de mobilhome-kattenbak lag er ook nog een hoopje. Ach ja, want er zat een deurtje in de weg.

Goverdekke ! 

Ik doe ze pamperkes aan binnenkort. Maar ja, wie mag die dan weer vervangen ... Of ik steek een tampon in hun poep. Maar dan ontploffen ze binnen de kortste keren.

En het nieuwe shiny deurtje mag in de vuilbak. Vanaf nu is de mobilhome terug deurloos.

Na acht jaar ben ik er nog steeds niet in geslaagd om mijn strekenkatten op te voeden. Non De Dju !

Bij thuiskomst vanavond vertelde echtgenoot dat hij vanmorgen als eerste een hoopje ontdekt had, voor de nieuwe bak. Waarvoor dank aan Chanel. En echtgenoot was ook niet blij.