Het is bijna 45 graden op mijn pinkie bureautje. Ik heb deze middag nog een poging ondernomen om er te werken, maar binnen de kortste keren had ik een vlammende hoofdpijn. Zou het dan toch de warmste dag van het jaar zijn ?
Deze namiddag heb ik mijn PC verhuisd naar onze koelere living. Dat scheelt 20 graden.
Met zicht op de televisie, waarop ik getrakteerd werd door het zes-uur-journaal. Praktisch denkt een mens dan.
En dan die keiharde beelden : de brute mishandeling van paarden in Roemenië. Daar zat ik dan frontaal voor onze gigantische TV. Het enige wat ik kon bedenken was wegduiken achter mijn labtopscherm en mijn vingers in mijn oren steken. Verschrikkelijk !!!!
Ik word daar misselijk van, voel me schuldig aan het mens-zijn. De mens, het meest wreedste ras dat er bestaat. Enig in zijn soort. Ik kan daar niet bij.
Waar moet dat toch naar toe met deze klote wereld vol sadistische mensen ?
De rest van de avond worden er geen nieuwsuitzendingen meer gezien. Een verbod voor het hele gezin.
Hoe blij ik ook ben dat Gaia in de bres springt voor deze sukkelaars, hoe moedig ik ze ook vind om in die apenlanden te gaan filmen, hoe hard ik ze ook steun ... mijn kleine hartje kan al die beelden niet verwerken. Vannacht lig ik er wakker van en huil ik stille tranen.
Gelukkig kan ik op zo`n momenten wegvluchten in mijn fantasiewereld. Ik had het idee om voor mijn lieve lezers een schermachtergrond te ontwerpen, maar ik heb totaal geen idee of jullie daar zitten op te wachten.
Dit was alvast een eerste idee. Een hoopje zomerkonijntjes !
Nadien ben ik gaan rommelen in oudere ontwerpen en ik vond zo waar een onafgewerkt ontwerp : de dochter en de klaproos.
En nu is het dus afgewerkt. Het kleine elfje is ondertussen een mooie prinses van 16.
Vanavond gaat al mijn liefde naar die onnozel gemepte paardjes. En ik droom in mijn Droomhuis dat ik ze op een dag mag koesteren in mijn fantasiewereld, vol liefde, roze wolkjes en groene weides.
En voor alle meppers droom ik een wrede hel. Want dat verdienen jullie. Niets meer niet minder.
Geen happy blog deze keer, ik ben oprecht van mijn sokkel geblazen.
Liefs,
Krisje van het Droomhuis.
Niet happy, wel eerlijk en oprecht verontwaardigd. Ik stel me vaak de vraag of al die gruwelijke beelden wel zo expliciet getoond moeten worden.
BeantwoordenVerwijderenJa, inderdaad, we zien te veel wrede beelden, dagdagelijks ... da`s geen meerwaarde voor mij. xxx
Verwijderen