DIDI dada !

Een zwarte dag in de geschiedenis van Krisje van het Droomhuis. DIDI-Leuven is niet meer. Geen bloemen, noch kransen.

Once in a lifetime gebeurt het onverwachte ... niet de prins op het witte paard kruisen, niet de lotto winnen, niet afvallen tot maatje 36 (hallo!), maar wel de kledingwinkel vinden waar je thuiskomt.

Ik heb DIDI leren kennen toen ik nog aan slavenarbeid deed bij Belgacom-Leuven. Tijdens de middagpauze gingen we op zoek naar comfort en compensatie als tegenwicht voor al die agressieve klanten, voor al dat hard labeur. Haha. En zo ben ik op een mooie dag in deze nieuwe winkel beland.

Hollands, jipie ! Realistische maten, geen barbietoestanden en vooral zeer origineel. Want als Aquarius-vrouwtje (zeer eigenwijs) met een Leeuw-ascendant (zeer trots) is saai, klassiek en modaal niet aan de orde. Voor mij een tikje extravagantie please. En pareltjes en bloemekes. En dat vond ik hier.

En al gauw volgde de rest van mijn Belgacomcollegaatjes. Maar ook mijn vriendinnen moesten er aan geloven. Wie Kris zei, zei DIDI. Ik was hun marketingmachine. Echtgenoot zei dat ik moest stoppen met DIDI zo te promoten, omdat ik dan zelf niet meer origineel uit de hoek kwam.

Ik heb vorig jaar een poging gedaan om mijn kleedjes te tellen. Ik ben gestopt bij 100. Ik krijg het ook niet over mijn hart om mijn gekoesterde kleedjes weg te gooien.

Ik koop 90 % van mijn kleding alleen bij hen. Shoppen an sich was niet meer zoals vroeger, hele winkelstraten afschuimen met pijnlijke voeten ... ik had één winkel en wipte er binnen en buiten. Dat was shoppen geworden.

De mooiste momenten waren als ik in Amsterdam over de drempel van een heilige Didi-store binnenstapte en ik met veel triomf werd onthaald door een stoet van enthousiaste verkoopsters die me veel slijm rond de oren kletsten en me kwijlend complimenteerden met mijn outfit. En dan zei ik steevast : Ik ben de grootste DIDI-fan van de Lage Landen. Wat straalde ik.

Geregeld gingen we met de vriendinnen naar de beruchte koopavonden, die dan gevolgd werden met een hapje en een drankje en veel blablabla. Zalig.

Tot deze week de verontrustte mail kwam van Trinny. Subject : Didi-alarm. Didi en faling in dezelfde zin, of ik daar iets van wist ? 

Dit moest een grap zijn. Effe gegoogeld, niks gevonden. Ik dacht aan een reclamestunt.

Een dag later kwam de bevestiging van een vriendin die zaterdag in `t stad was en had gezien hoe de winkel gesloten was, wegens opheffing. En nog later kwam de verdoemde mail van DIDI zelf. Het licht gaat uit.

Misschien is het wel mijn fout ?

Begin dit jaar voelde ik in mijn kleine tenen dat het niet goed zat met mijn favoriete winkel. Het is crisis. En waar ze vroeger twee acties op een jaar deden, was er nu elke maand iets nieuws. En elke keer ik in Leuven kwam vroeg ik : Jullie gaan toch niet sluiten ? Onderdrukt paniekstemmetje. Maar nee, mevrouw, we hebben net nog alles heringericht, geschilderd ... En dan was ik weer gerustgesteld.

Maar evengoed op verplaatsing viel ik die arme verkoopsters lastig. In Venlo, Rotterdam, Maastricht, Genk ... overal ging ik checken of ze nog kredietwaardig waren. Ik denk dat ondertussen mijn robotfoto (met DIDI-kleedje) al circuleerde in de hele Beneluxgroep.

En ik ben bang dat ze in Leuven mijn gezaag niet meer konden hebben en dan maar finaal door de knieën zijn gegaan. Daar is ze weer, dat ambetant mens ! Laten we nu maar snel de boel sluiten !

En nu ? Wat zal ik dragen ? Volgens echtgenoot heb ik nog kleren voor een heel jaar ... hahaha, wat lach ik me een breuk. Mannen kunnen o zo grappig zijn.

Ik zou nog zeggen dat ik mijn kleedjes voortaan zelf maak, maar de strijd tussen mij en de naaimachine is nog steeds niet gestreden.

Hopelijk is het slechts de winkel van Leuven ... de ene slechte appel in de mand. Hopelijk is de hele mand niet rot en valt het hele Colteximperium (Didi, Steps, Superstar) niet als een kaartenhuisje in elkaar.

We gaan terug moeten shopnamiddagen inleggen naar de DIDI`s van Antwerpen en Maastricht. 

En Leuven zal nooit meer hetzelfde zijn.

Snif.

Ik ben er deze namiddag langs geweest. Oh My God ! De verkoopster kwam naar me toe en vond het zo erg ... voor mij. Ze had aan drie klanten gedacht, waaronder ik, die het nieuws wel heel verschrikkelijk zouden vinden. Zij spreekt dat heel België zal worden afgestoten. Oostende en Hasselt zijn al aan `t sluiten.
En de bedenking kan gesteld dat ook Nerderland zelf winkels zal afstoten.
De situatie zelf was er één van zeer grote treurnis. De DIDI-winkel was onherkenbaar. De kleedjes, die eens juweeltjes waren, lagen nu te grabbel in dozen. Een massa vrouwen, zonder de DIDI-ziel, die zich te pletter storten op MIJN KLEEDJES. Ik voelde me als verdoofd, klank viel weg en ik maakte even oogcontact met een verkoopster aan de kassa en voor ik het wist schoot ik vol. Tranen in mijn ogen. Mijn DIDI-winkel was dood ... dit was een bende losgelaten madammen in een groot en koud magazijn. Verschrikkelijk. Op dat eigenste ogenblik heb ik voor mij afscheid genomen van mijn favoriete winkel.
Vreselijk.